رضا صیادیان سه شنبه 2 خرداد 1396 12:15 ب.ظ نظرات ()
روز اول

بعد از پیاده شدن از هواپیما و ورود به ترمینال 1 فرودگاه بعد از کلی پیاده روی به  قسمتی رسیدیم که باید منتظر قطار می شدیم تا ما رو به قسمت دیگه فرودگاه ببره. یه قطار اتوماتیک بدون راننده اومد و ما سوار شدیم و ما رو به سالنی برای کنترل پاسپورت برد. کنترل پاسپورت به راحتی و بدون پرسیدن هیچ سوالی انجام شد و پس از تحویل چمدانها به سمت قسمت خروج رفتیم.بر اساس تحقیقی که کرده بودم برای رفتن از فرودگاه به شهر از 3 طریق می شد اقدام کرد. طریق اول اتوبوس به مبلغ 6 یورو ،طریق دوم قطار خط F1 به مبلغ 8 یورو که به ایستگاه Tuscolana می رفت و باید از اونجا با مترو خط MA (خط 1) به ایستگاه ترمینی می رفتیم و طریق سوم قطاری به نام Leonardo Express به قیمت نفری 14 یورو که مستقیم و بدون توقف به ایستگاه Termini می رفت. انتخاب ما با توجه به اینکه بچه همراهمون بود ، انتخاب سوم بود.28 یورو پرداخت کردیم (برای بچه ها رایگان بود) و با قطار به ایستگاه ترمینی رفتیم.ایستگاه ترمینی یک ایستگاه مرکزی هستش که هم خطوط راه آهن رم به اونجا میاد و هم ایستگاه مرکزی مترو رم اونجا هست.


ایتالیا
حدود ساعت 9 صبح از ایستگاه بیرون اومدیم و از طریق گوگل مپ هتل محل اقامتمون رو پیدا کردیم.هتل انتخابی ما هتل 4 ستاره Augusta Lucilla Palace با رنکینگ 8.4 سایت بوکینگ بود و حدود 5 دقیقه تا ایستگاه ترمینی فاصله داشت.بعد از اینکه به هتل رسیدیم ، به ما گفتن که حدود ساعت 10:30 اتاق رو تحویلتون می دیم و ما کلی خوشحال شدیم که نمی خواد تا ساعت 2 منتظر بمونیم.چمدان ها رو تحویل دادیم و گفتیم تا ساعت 10:30 یه دوری تو خیابونهای رم بزنیم.تقریبا تمام ساختمونهای رم قدیمی و دارای قدمت هستند. ساعت 10:30 رفتیم هتل و اتاق رو تحویل گرفتیم. بعداز ظهر برای دیدن کولسئوم از هتل خارج شدیم.تو هر اتاق هتل یک گوشی موبایل با سیم کارت بود که بیرون از هتل بتونیم با استفاده از اینترنت سیم کارت و گوگل مپ مسیر خودمون رو پیدا کنیم.
ابتدا از طریق مسیریابی با همون گوشی و با 15 دقیقه پیاده روی به کولوسئوم رسیدیم.منظره ای بسیار دیدنی و سازه ای بیضی شکل و باشکوه.بعد از کمی دیدن اطراف کولوسئوم و گرفتن چند عکس پس از خرید بلیط ورودی به مبلغ هر نفر 12 یورو و گذشتن از گیت های امنیتی وارد کولوسئوم شدیم.

کولوسئوم آمفی تئاتری بیضی شکل است که بزرگترین آمفی تئاتر روم باستان بوده ، ظرفیت آن 50000 نفر و محلی برای برگزاری مسابقات ، نبرد خونین گلادیاتورها و حیوانات وحشی بوده است. بعد از دیدن داخل آن و بازدید از طبقات مختلف آن بیرون اومدیم و به سمت طاق نصرت یا طاق کنستانتین رفتیم. طاق کنستانتین بین کولوسئوم و تپه کامی واقع شده است. این طاق در سال 5-312 به یادبود پیروزی بزرگ کنستانتین پادشاه امپراتوری رم توسط مجلس سنای رم ساخته شده است .

بعد از دید طاق نصرت به سمت رومن فروم رفتیم که در کنار کولوسئوم قرار داره اما چون ساعت 4 بود اجازه ورود نمی دادن و ما محوطه اون رو از همونجا نگاه کردیم. به سمت کولوسئوم برگشتیم و در محوطه اون نشستیم تا هوا تاریک بشه و شب کولوسئوم رو هم ببینیم.اینقدر محیط جذاب و زیبا بود و توریستها از همه جای دنیا اونجا بودن که اصلا گذر زمان رو متوجه نشدیم.تو محوطه یک بخشی رو هم درست کرده بودن و چند نفر موسیقی و یه جورایی کنسرت اجرا می کردن. هوا تاریک شده بود و نورپردازی های کولوسئوم عظمت این بنای تاریخی رو دوچندان می کرد.بعد از تماشای کولوسئوم از طریق همون گوگل مپ به سمت هتل برگشتیم.

روز دوم

بعد از خوردن صبحانه ای به سمت واتیکان رفتیم. برای رفتن به واتیکان از مترو استفاده کردیم.از ایستگاه ترمینی سوار خط MA شدیم و تو ایستگاه Ottaviano پیاده شدیم.از ایستگاه که بیرون می آیید جمعیت توریستها رو می بینید که به سمت واتیکان می روند.بعد از 4 یا 5 دقیقه پیاده روی در امتداد خیابان به شهر واتیکان رسیدیم.چیز جالبی که تو این خیابان بود ، دیدن هموطنان عزیزمون بود که مشغول فروش تورهای واتیکان بودن.در واتیکان دو بخش برای دیدن هست.یکی کلیسای سن پیترو و یکی هم موزه واتیکان.بازدید از کلیسای سن پیترو رایگان هست .ما چون در سفر قصد بازدید از موزه لوور پاریس رو داشتیم و از طرفی در برنامه ریزی سفر ایتالیا قصد رفتن به ونیز رو هم داشتیم به دلیل فشرده بودن سفر از دیدن موزه واتیکان صرف نظر کردیم و به سمت کلیسای سن پیترو رفتیم.بعد از گذشتن از گیت های امنیتی وارد میدان سن پیترو شدیم.میدانی بسیار بزرگ و دیدنی.چون ماه دسامبر بود و نزدیک کریسمس ، یک درخت بزرگ کریسمس وسط میدان قرار داشت.

بعد از کمی گشت و گذار در میدان و دیدن نمای بیرونی کلیسا به داخل رفتیم.کلیسایی بسیار بزرگ با نقاشی ها و مجسمه های بسیار زیبا و محل های مختلف برای برگزاری مراسم های مذهبی.نکته جالبی که دیدم این بود که در بخشهایی از کلیسا ، در میان جمعیت مملو از توریست ها ،کشیش ها و عده ای از مردم مشغول برگزاری مراسم های مذهبی خودشون بودند و کارکنان کلیسا با احترام کامل در میان توریست ها نظم اون قسمت رو برقرار می کردند.

بعد از دیدن کلیسا به سمت قلعه سنت آنجلو رفتیم.قلعه و پل زیبای سنت آنجلو در نزدیکی واتیکان و در امتداد خیابان روبروی میدان سن پیترو قرار داره.قلعه سنت آنجلو ساختمانی مدور و استوانه‌ای‌ شکل است که در کنار رودخانه تیبر قرار گرفته. این بنا توسط هادریانوس، امپراتور رم به‌ عنوان آرامگاهی برای او و خانواده‌اش ساخته ‌شد اما بعدتر در طول تاریخ با انجام تغییراتی در آن به عنوان آرامگاهی برای چند امپراتور دیگر و خانواده‌هایشان، دژ، زندان و پناهگاه مورد استفاده قرار گرفت.

بعد از بازدید از قلعه در راه بازگشت به سمت ایستگاه مترو در یکی از رستورانها پیتزا مارگاریتا رو امتحان کردیم.پیتزاهای ایتالیا با اون پیتزایی که می شناسیم خیلی فرق داره.در واقع در پیتزاهای ایتالیا فقط نون ، گوجه فرنگی و پنیر است. ولی با این حال خوشمزه بود و بعد از خوردن پیتزا برای بازگشت ، به ایستگاه مترو رفتیم.یه توصیه می کنم که اگر قصد رفتم به اروپا رو دارید تو اولین فرصت در اونجا سکه تهیه کنید.در همه ایستگاه های مترو در اروپا باجه فروش بلیط وجود نداره از جمله تو ایستگاه Ottaviano . اما در تمام ایستگاه ها دستگاه های اتوماتیک فروش بلیط هست که فقط سکه قبول می کنند. تو ایتالیا اسم بلیطهای مترو ، مترو باس است که به اشکال تک مسیر ، یک روزه ، دو روزه ، سه روزه و هفته ایی وجود داره که قیمتشون به ترتیب 1.5 - 7 - 12.5 – 18 – 24 یورو است.از این بلیط هم برای مترو و هم برای اتوبوس می تونید استفاده کنید.

به هر حال نتونستیم بلیط بخریم و از ایستگاه خارج شدیم و از یک کیوسک روزنامه فروشی نزدیک ایستگاه بلیط خریدیم و به هتل برگشتیم.یه نکته هم بگم برای خرید بلیط از هر کیوسک روزنامه فروشی ، سوپر مارکت و سیگار فروشی که سر در اون Tabacchi نوشته شده می تونید استفاده کنید.
بعد از کمی استراحت برای رفتن به چشمه عشاق یا فواره تروی آماده شدیم.از طریق همون گوشی موبایل مسیر رو پیدا کرده و با حدود 15 دقیقه پیاده روی و دیدن خیابان های زیبای رم به چشمه عشاق رسیدیم. اینجا هم از سیل جمعیت توریست ها متعجب شدیم و به راحتی چشمه رو پیدا کردیم. فواره های زیبایی که به صورت مجسمه ساخته شده و جمعیتی که طبق یک افسانه قدیمی مشغول انداختن سکه در آب بودند. گفته شده اگر کسی پشت به فواره ها ایستاده و سکه ای در آب بی اندازد مجددا به رم باز خواهد گشت.

بعد از دیدن چشمه عشاق و گرفتن چند عکس یادگاری به سمت هتل بر گشتیم.در رم در ساعت 8 شب تقریبا تمام فروشگاه ها و مغازه ها تعطیل می شدند و ما طوری برنامه ریزی می کردیم که قبل از ساعت 9 به هتل برگردیم.

روز سوم

بعد از خوردن صبحانه برای دیدن پله های اسپانیایی به راه افتادیم.پله های اسپانیایی تعدادی پله است که توریستها و مخصوصا جوانان بر روی این پله نشسته و از بالا مناظر زیبای پایین پله ها را تماشا می کنند.در نزدیکی پله های اسپانیای خیابان دل کورسو و خیابان کندوتی قرار داشت و پر بود از تمامی برندهای معروف ایتالیا.تقریبا تا بعداز ظهر در این خیابان مشغول خرید بودیم و بعد به سمت هتل حرکت کردیم.
بعد از کمی استراحت در هتل به سمت میدان ونیز حرکت کردیم.میدانی بسیار بزرگ با ساختمان ها و مجسمه های زیبا. دیگه هوا کاملا تاریک شده بود و بعد از دیدن میدان و بخشی از خرابه های رومن فروم که به این میدان می رسید به هتل برگشتیم. 

روز چهارم

3 دسامبر 2016 آخرین روز اقامت ما در رم بود.صبح برای بازدید از معبد پانتئون به راه افتادیم و قسمت شد میدان ونیز رو هم تو روز ببینیم. معبد پانتئون پایین میدان ونیز قرار داشت و از روی نقشه و کمی کمک گرفتن از مردم اون رو پیدا کردیم. معبد پانتئون رم به عنوان یکی از بزرگترین گنبدهای جهان جزو شگفتی‌های دنیای معماری است و مربوط به عصر آگوست می باشد که در قرن دوم میلادی مرمت گردید است.

بعد از دیدن معبد به سمت میدان ناوونا رفتیم. میدان ناوونا در قرن 15 میلادی بازار مرکزی شهر برای تجار و دستفروشان بوده و بعد از انتقال بازار به نقطه ای دیگر به عنوان معماری از سبک باروک و یک اثر بجا مانده از قدیم شناخته می شود.
بعد از کمی قدم زدن و نشستن در میدان ناوونا ، نزدیک ظهر شده بود بعد از خوردن نهار به سمت هتل رفتیم.در اطراف هتل خیابانی به نام Nazionale بود که فروشگاه های پوشاک زیادی با قیمتهای مناسب داشت.تصمیم گرفتیم عصر کمی در این خیابان قدم بزنیم و چون پروازمون به سمت پاریس فردا صبح بود شب کمی زودتر به هتل برگردیم.اما قدم زدن همانا و خریدن کلی پوشاک همان.بعد از برگشتن به هتل هر کاری کردیم وسایلمون تو چمدانهایی که داشتیم جا نشد و تصمیم گرفتیم برگردیم و یک چمدان بخریم. تو پروازهای اقتصادی یه قوانینی وجود داره.ما فقط یک چمدان 20 کیلویی رزرو کرده بودیم و نمی تونستیم اون رو تغییر بدیم.اجبارا رفتیم و یک چمدان سایز کابین خریدیم که بتونیم با خودمون تو هواپیما ببریم. با ترازوی چمدانی که با خودمون برده بودیم وسایل رو اینقدر جابجا کردیم که وزن چمدون درست باشه و بالاخره چمدون هامون رو بستیم.ساعت پرواز ما 9:55 دقیقه بود و بعد از هماهنگی با هتل برای رزرو تاکسی برای فردا اقدام کردیم.

روز پنجم


پاریس


صبح بعد از check out و پرداخت مبلغ 48 یورو بابت مالیات توریست به هتل (6 یورو به ازای هر نفر در هر شب) ساعت 7 رفتیم و با ماشینی که منتظرمون بود به فرودگاه فیومیچینو رم رفتیم. همونطور که قبلا گفتم پرواز ما به پاریس با هواپیمایی ایزی جت بود که من کارتهای پرواز رو قبلا تو تهران پرینت گرفته بودم.تو فرودگاه گیت هایی بود که باید کارت پرواز رو روشون اسکن می کردی و گیت باز می شد و به سمت قسمت کنترل امنیت و سوار شدن به هواپیما می رفتی .اونهایی هم که بار داشتن بعد از رد شدن از گیتها قسمتی بود که بارها رو تحویل می دادن و بعد به سمت گیت مشخص شده برای سوار شدن به هواپیما می رفتن. ما هم بارمون رو تحویل دادیم و به سمت سوار شدن به هواپیما رفتیم. پرواز رأس ساعت 9:55 دقیقه با یک هواپیمای بسیار خوب ایرباس 320 به سمت پاریس انجام شد.تو هواپیما پذیرایی رایگان وجود نداشت اما یک منو بود که می تونستیم از اون هر چی می خوایم سفارش بدیم. طول پرواز 2 ساعت 15 دقیقه بود.تو فرودگاه پاریس هیچ کنترل پاسپورتی انجام نشد و بعد از تحویل گرفتن چمدان بر اساس نقشه گوگل به ترمینال Sud فرودگاه با ترن رفتیم و از اونجا با اتوبوس های خط 1 مخصوص فرودگاه به میدان شاردوگل پاریس رفتیم.هزینه اتوبوس به ازای هر نفر 12 یورو جمعا 36 یورو پرداخت کردیم.بلیط اتوبوس رو هم داخل اتوبوس از راننده خریداری کردیم.هتل ما در پاریس هتل Du bois در ابتدای خیابان ویکتور هوگو در میدان شارل دو گل بود.هتلی کوچک اما تمیز و مرتب.حدودای ساعت 3 بعد از ظهر بود که به هتل رسیدیم و شوق دیدن خیابان شانزه لیزه که تنها 2 دقیقه تا هتل فاصله داشت باعث شد وسایل رو بزاریم تو هتل و بریم بیرون.چون یکشنبه بود پلیس خیابان شانزه لیزه رو بسته بود و ماشینها اجازه تردد نداشتن و یک سری هنرمند هم وسط خیابان به هنر نمایی مشغول بودن.قدم زدن تو خیابان شانزه لیزه خیلی لذت بخش است.بعد از کمی قدم زدن شرینی فروشی معروف Ledoree رو دیدیم که جمعیتی رو بروی اون ایستاده بودند.ما هم رفتیم تو صف و علاوه بر دیدن معماری زیبای مغازه 6 عدد ماکارون به قیمت 12 یورو خریدیم.

خیابان شانزه لیزه از میدان شارل دو گل که طاق نصرت یا (Arc de Triumph) در آن قرار داره شروع میشه و تا میدان کنکورد ادامه داره.بعد از کمی قدم زدن به سمت Arc de Triumph رفتیم .این بنا به افتخار سربازانی ساخته شده که در طول تاریخ و به ویژه در دوران حکومت ناپلئون جان خود را در راه فرانسه فدا کرده‌اند.در پایین آن هم مقبره یکی از سربازان گمنام جنگ جهانی اول قرار گرفته که همیشه مشعلی روشن در بالای آن قرار دارد. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری برای دیدن برج ایفل حرکت کردیم.فکر کنم 40 دقیقه ایی تو راه بودیم ولی اینقدر قدم زدن تو خیابان های پاریس جذاب بود که اصلا متوجه نشدیم و بعد از چند بار پرسیدن آدرس بالاخره روبروی برج ایفل قرار گرفتیم. به قدری در نگاه اول عظمت داشت که چند لحظه ای همینطور به برج نگاه می کردیم. بعد از کنترل امنیتی وارد محوطه برج شدیم و مقداری اون اطراف گشتیم و دوباره پیاده به سمت هتل برگشتیم.

روز ششم

برنامه روز ششم ما دیدن دیزنی لند بود اما با دیدن برگه ای که هتل در اتاقمون گذاشته بود متوجه شدیم موزه لوور سه شنبه ها تعطیل است و بنابراین تصمیم گرفتیم امروز که دوشنبه است به موزه لوور بریم و فردا به دیزنی لند. مترو پاریس بسیار گسترده است ولی اگر دقت کنید استفاده از اون خیلی راحت است.بلیط مترو 1.80 یورو قیمت داره و می تونید تعداد 10 تایی اون رو به اسم carnet و به قیمت 14.10 یورو خریداری نمایید.مترو پاریس دو نوع قطار داره یکی مترو که به Metropolitan معروف است و یکی RER که بیشتر خارج شهر متصل می شود.قیمت بلیط RER هم گرانتر است.یه نکته هم بگم برای استفاده از مترو پاریس اپلیکیشن های زیادی برای موبایل وجود داره که راحتی می تونید برای مسیریابی به صورت آفلاین استفاده کنید.
برای رفتن به موزه لوور ما از ایستگاه شارل دو گل سوار خط شماره 1 (زرد رنگ) شدیم و در ایستگاه Palais Royal Musee Louvre پیاده شدیم که دقیقا جلوی درب ورودی موزه بود.ورودی موزه 17 یورو برای هر نفر و برای کودکان زیر 12 سال رایگان بود.نقشه موزه رو گرفتیم و شروع به بازدید کردیم.موزه لوور خیلی بزرگه و فکر نکنم کل اون رو بشه تو یک روز دید به همین خاطر باید از قبل برنامه ریزی کنید که کدام قسمتها رو می خواهید ببینید.تقریبا شلوغ ترین قسمت موزه نقاشی مونالیزا است که در همه جای موزه تابلوهایی برای دسترسی به آن وجود دارد. ما قسمتهای ایتالیا ، مصر ، یونان ، رومانی و ایران رو بازدید کردیم و بعداز ظهر از موزه خارج شدیم. بعد از خوردن نهار از طریق مترو از همون ایستگاه Palais Royal Musee Louvre با خط 1 به ایستگاه chatelet رفتیم و از اونجا با خط شماره 4 به ایستگاه cite رسیدیم. ایستگاه cite نزدیک کلیسای نوتردام است. بازدید از کلیسای نتردام رایگان بود و داخل کلیسا یک حالت رعب و وحشتی رو در آدم ایجاد می کرد.مجسمه های بسیاری در بالای کلیسا وجود دارند که گفته میشه مجسمه پادشاهانی است که قبل از ظهور حضرت عیسی بر اسرائیل حکومت می کردند.

بعد از دیدن کلیسا به هتل برگشتیم و بعد از کمی استراحت به سمت خیابان شانزلیزه رفتیم و چند تا عطر که مدنظرمون بود از فروشگاه بزرگ سفورا خرید کردیم.برای خرید بالاتر از 175 یورو فروشگاه به ما Tax Free می داد که باید پاسپورت همراهمون می بود که چون ما پاسپورتامون همراهمون نبود کل مبلغ رو دادیم و قرار شد یک روز دیگه با بردن فاکتور و پاسپورتمون ، Tax Free رو بگیریم که روز آخر از شانس ما دستگاههای پرداخت Tax Free خراب بود و ما نتونستیم بگیریم. البته یه جورایی هم شاید خوب شد چون باجه های Tax Free تو فرودگاه Orly پاریس تو ترمینالی بود که پرواز های خروجی به خارج از اتحادیه اروپا رو داشت و ما چون پروازمون به رم بود باید کلی معطلی و جابجایی تو فرودگاه رو متحمل می شدیم.

روز هفتم

روز هفتم سفر ، روز بازدید از دیزنی لند بود که دخترم حسابی برای دیدن اون لحظه شماری می کرد.صبح حدود ساعت 9 صبح از هتل خارج شدیم و به وسیله خطوط RER به دیزنی لند رفتیم.وقتی برای خرید بلیط به گیشه رفتیم گفتن امروز مترو RER مجانی است .دلیلش رو نمی دونستیم ولی بعدا فهمیدیم به خاطر آلودگی هوا سیستم حمل و نقل پاریس رایگان شده . والا ما که آلودگی حس نکردیم اینقدر آسمون آبی و شهر از ارتفاعات خوب معلوم بود که از شنیدن آلودگی هوا تعجب کردیم.بگذریم ، برای رفتن به دیزنی لند باید از خط RER A استفاده می کردیم و در ایستگاه Marne-la-vallee پیاده شدیم که دقیقا روبروی دیزنی لند بود.توجه داشته باشید که قطار RER A در انتها به دو مسیر تقسیم میشه که یکی به Marne-la-vallee و دیگری به Boissy-st-leger میره. قطارها یکی درمیان به این مسیرها می روند که هم نمایش گر روی قطار و هم داخل ایستکاه مسیر رو نشون می ده.بلیط ورودی دیزنی لند برای بزرگسالان 90 یورو و برای کودکان 82 یورو است که من از تهران به صورت اینترنتی به قیمت 47 یورو برای بزرگسال و 40 یورو برای کودک خریداری کردم.
دیزنی لند نه تنها برای کودکان که برای بزرگتر ها هم جذاب و دیدنی است.من و همسرم تصمیم گرفته بودیم که بازی هایی رو انتخاب کنیم که بتونیم با دخترمون سوار بشیم.بازیهایی مثل دیدن می کی موس ، پیتر پنتز فلایت ، دزدان دریایی کارایب ،راتاتویی و ... که پس از ایستادن تو صفهای طولانی تا عصری تونستیم اونها رو ببینیم و سوار بشیم.ساعت تعطیلی پارک تو این ماه ساعت 7 عصر بود.یک ساعت قبل از زمان تعطیل شدن پارک بازی ها تعطیل می شن و همه برای آتش بازی ساعت 7 آماده می شن. تو این یک ساعت کارناوالهایی هم با حضور شخصیتهای والت دیزنی برگزار می شه که خیلی دیدنی است.ساعت 7 شد و همه جمعیت در میدان اصلی دیزنی لند و روبروی قصر معروف کارتونهای دیزنی جمع شدند.آتش بازی به همراه موسیقی و پخش تصاویری از کارتونهای دیزنی بر روی قصر و رقص آب ،صحنه های بی نظیری رو به مدت 20 دقیقه برای همه رقم زده بود و حس می کردی وسط یک کارتون واقعی هستی . بعد از تمام شدن Disney Dream و بسته شدن پارک از طریق خطوط RER به هتل برگشتیم.

روز هشتم

چهارشنبه 7 دسامبر 2016 ، آخرین روزی است که در پاریس هستیم.تصمیم گرفتیم به سمت برج ایفل بریم تا هم یک بار دیگه آن رو ببینیم و هم به بالای برج بریم.برج ایفل توسط گوستاو ایفل و برای نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۸۹ و برای بزرگداشت یکصدمین سالگرد انقلاب فرانسه  ساخته شده است.
صبح به ایستگاه مترو شارل دو گل رفتیم و از طریق خط 6 مترو به ایستگاه بیرحکیم که نزدیک ترین ایستگاه به برج ایفل است رفتیم. بعد از وارد شدن به محوطه برج با خرید بلیط طبقه آخر به قیمت 17 یورو برای هر نفر بزرگسال و 8 یورو برای کودکان 4 تا 11 سال به سمت آسانسورهای برج رفتیم.تو هر پایه برج یک آسانسور قرار داده که با توجه یه اینکه در آن ساعت خیلی شلوغ نبود فقط یکی از آسانسورها کار می کرد. صف خیلی شلوغ نبود و با اولین آسانسوری که پائین اومد سوار شدیم و به طبقه دوم برج رفتیم.طبقه دوم برج  دور تا دور  با شیشه پوشیده شده بود. برای رفتن به بالای برج باید در طبقه دوم پیاده شده و با تعویض آسانسور به قسمت بالایی برج رفت.چون جمعیت پایین برج داشت زیاد می شد گفتیم تا شلوغ نشده اول به قسمت بالا بریم و بعد در زمان پایین اومدن طبقه دوم رو تماشا کنیم.بالا رفتن از وسط این همه تیر آهن با قطر های متفاوت خیلی جذاب و دیدنی بود.از بالای برج هم که کل پاریس رو می شد دید . جالب اینکه عکس برج میلاد و ارتفاع اون به همراه برجهای بلند دنیا در بالای برج ایفل قرار گرفته بود.

بعد از تماشای شهر پاریس  پائین اومدیم قرار شد بریم گالری لافایت رو هم ببینیم. با مترو به ایستگاه شاردوگل برگشتیم و با استفاده RER A به ایستگاه Uber که نزدیک گالری لافایت بود رفتیم.با دو سه دقیقه پیاده روی به گالری لافایت رسیدیم. گالری لافایت محبوب ترین و معروفترین فروشگاه در پاریس است که اواخر قرن نوزدهم ساخته شد.بقدری اجناسی  اونجا گرون بود که ما فقط به دیدن اون بسنده کردیم و بعد از خوردن نهار به هتل برگشتیم. بعد از ظهر به میدان کنکورد رفتیم و چرخ و فلک بزرگی که همیشه از اول خیابان شانزه لیزه می دیدیم را از نزدیک دیدیم.به پیشنهاد دخترم ما هم رفتیم تو صف خرید بلیط و با پرداخت 30 یورو (هر نفر 10 یورو) سوار چرخ و فلک شدیم. بعد از چرخ و فلک به خیابان شانزه لیزه رفتیم.جو این سمت خیابان بسیار شاد تر و پر نشاط تر بود. خیابان شانزه لیزه از سمت میدان شارل دوگل تجاری و تمام مغازه ها و برندها بود و از سمت میدان کنکورد چون فضای سبز زیادی داره پر بود از دکه های فروش انواع غذا ها ، وسایل بازی برای بچه ها ، موسیقی و ... .

بالاخره موفق شدیم کل خیابان رو ببینیم و بعد از خوردن شام با توجه به اینکه پروازمون ساعت 7:20 دقیقه صبح فردا به مقصد رم بود به هتل برگشتیم.با رسپشن هتل هماهنگ کردیم که یک تاکسی برای 5 صبح برای ما رزو کنه و مشغول جمع کردن وسایل شدیم.

روز نهم، آخرین روز سفر

از اونجا که ورود به اتحادیه اروپا باید از جایی باشه که درخواست ویزا می کنید و ما شنیده بودیم که برای گرفتن ویزای شنگن برای دفعات بعد بهتره ورود و خروج از همون کشور باشه و هم قیمت بلیط رفت و برگشت خیلی ارزون تر از بلیط یکسره درمیاد ، ما بلیط رفت و برگشتمون رو از رم ایتالیا گرفتیم. ساعت برگشتمون به تهران 15:30 بود و 2 پرواز از پاریس به رم وجود داشت. یکی ساعت 7:20 یکی هم ساعت12:30 . گفتم معطل شدن تو فرودگاه بهتر از نرسیدن به پروازه و چون آخرین روز ویزامون هم بود ریسک نکردیم و ساعت 7:20 صبح رو گرفته بودیم. ساعت 5 با تاکسی به سمت فرودگاه رفتیم و چون کارت پرواز رو هم قبلا پرینت گرفته بودیم ، بعد از تحویل چمدانها به گیت سوار شدن به هواپیما رفتیم.با یک پرواز خوب حدودای ساعت 10 به فرودگاه فیومیچینو رم رسیدیم. تو ترمینال 3 فرودگاه یک بخش نگهداری چمدان مربوط به آلیتالیا بود که می تونستیم چمدانها رو بزاریم و به داخل شهر بریم.تصمیم گرفتیم این کار بکنیم که دخترم گفت من خستم و نریم.از اونجا که تو این 9 روز پا به پای ما راه اومده بود ، ما هم گفتیم باشه و بعد از رفتن به ترمینال 1 پروازهای خروجی تا باز شدن گیت ها تو فرودگاه نشستیم.البته با مرور عکسها و استفاده از اینترنت فوق العاده فرودگاه زمان دیر نگذشت و بعد از تحویل بار و گرفتن کارت پرواز بعد از گذشتن از چند طبقه فری شاپ با ترن های مخصوص فرودگاه به سالن کنترل پاسپورت رفتیم و با پرواز ایرباس 330 هواپیمایی آلیتالیا ساعت 40دقیقه بامداد جمعه 19 آذر ماه به فرودگاه بین المللی امام خمینی تهران رسیدیم.

نتیجه گیری

بررسی هتل ها رو تو بخش نقد و بررسی هتل ها به طور کامل بیان کردم.چند تا نکته رو اضافه می کنم برای دوستانی که شاید قصد سفر داشته باشن و امیدوارم که به دردشان بخوره.برای سفر به اروپا از قبل برنامه ریزی کنید که خیلی موثر هستش.بلیط هواپیما رو هر چه زودتر خرید کنید به نفعتون هست. هرچه به زمان پرواز نزدیکتر بشید قیمتها بالاتر می رود.رزرو هتل ها رو می تونید از طریق سایتهای رزرو تو ایران به صورت قطعی و حتی با هزینه ای کمتر از سایت بوکینگ به وسیله کارتهای شتابی خودمون رزرو کنید. برای خرید بلیط اماکن دیدنی کشورهای مختلف می تونید وارد سایت اونها بشید و بعد دیدن قیمت اونها ، از طریق سایتهای ایرانی نسبت به خرید اونها اقدام کنید.این کار باعث میشه از ایستادن تو صفهای طویل برای خرید راحت بشید و مستقیم بتونید وارد اونجا بشید. از بردن اسکناسهای یورو درشت مثل 200 یا 500 یورویی اجتناب کنید که واقعا به مشکل بر می خورید.حتما نقشه مترو شهر رو یا پرینت بگیرید یا تو گوشیتون داشته باشید.البته اونجا هم به راحتی می تونید تهیه کنید ولی اگر قبلا مسیر ها رو روی آن چک کنید خیلی مفید خواهد بود. در صورت استفاده از تاکسی حتما به علامت تاکسی توجه کنید و از سوار شدن به سایر ماشینها خودداری کنید.تاکسی در رم به رنگ سفید و در پاریس مشکی بود.اگر قصد خرید دارید در ایتالیا قیمتها مناسب تر است.


نویسنده: مهدی کفیل